NIEUWS

ABVV-Metaal Nieuws.
Blijf op de hoogte met ons nieuwsoverzicht

 

Een van de grootste syndicale betogingen van de laatste dertig jaar trok op 6 november door de straten van Brussel. Op de betoging waren de metallo’s, zoals steeds, massaal aanwezig. De boodschap was duidelijk. Het was een verzet tegen  de aantasting van de koopkracht, de indexsprong, de verlenging van de loopbanen en de afbraak van de sociale welvaart. Maar op wat vrijblijvende reacties na, bleef de houding van de regering van ‘de honden blaffen, de karavaan trekt verder’. En dus zullen wij onze mobilisatie voor de provinciale actiedagen en nationale stakingsdag ook verder zetten. 
 
Deze regering volhardt in de boosheid. Alle inspanningen worden eenzijdig bij de werknemers en de uitkeringsgerechtigden van dit land gelegd. En hoe kwetsbaarder men is, hoe forser de rekening die de regering-Michel-Bourgeois-De Wever presenteert. En hoe sterker, of hoe kapitaalkrachtiger, de schouders hoe meer men ontziet wordt. Erger nog, zelfs wie buiten elk lijntje kleurt, wordt ontzien. Want fiscale fraude zal ‘in dialoog’ worden opgelost. Een werkloze, OCMW’er, of gepensioneerde moet echter gecontroleerd, verklikt en gesanctioneerd worden. Tegen deze samenleving kwamen op 6 november 120.000 betogers op straat.
 
De rechtse regering wil ons doen geloven dat er geen alternatief is. Alsof haar beleid een soort van natuurwet is. tegelijk wordt elke dag duidelijker dat dit natuurlijk niet het geval is. Deze regering maakt ideologische keuzes. Dat mag ze, ze heeft een democratische meerderheid. Alleen probeert ze deze keuzes te verstoppen achter haar discours van “we kunnen niet anders en het is trouwens allemaal de schuld van de socialisten”. Het zijn dan wel ook de socialisten die ervoor gezorgd hebben dat we op dit moment in een van de meest welvarende landen van de wereld leven. En die 120.000 betogers kunnen evenzeer claimen dat ook zij een democratische meerderheid vertegenwoordigen. Want zelfs politiek was er een alternatief.
 
Wat deze regering blijft ontkennen, is dat landen met sociaal overleg en met sterke representatieve vakbonden de beste garantie geven op economische welvaart. Dat is geen loze bewering, dat zijn harde cijfers. Landen met sterke vakbonden, sterk sociaal overleg, sterke sociale zekerheid scoren het hoogst op de Human Development Index van de Verenigde Naties en zelfs op de ranglijst van de Global Competitiveness Index van het Wereld Economisch Forum. In landen waar de vakbonden sterk zijn, is de ongelijkheid kleiner en de samenleving gezonder. Doordat er betere loon- en arbeidsvoorwaarden zijn, maar ook omdat de vakbonden aan gemeenschapsvorming doen, aan vorming. Vakbonden zorgen voor solidariteit en gelijkheid. Op 6 november betoogden we voor meer dan onze index en ons pensioen. We betoogden voor een solidaire samenleving en tegen diegenen die ons deze wil onthouden.
 
Herwig Jorissen
Voorzitte