De samenleving

Lees hier gevarieerde blogs vanuit de gelijkgezinde samenleving. Aan het woord laten we specialisten binnen ABVV-Metaal en uit progressieve middenveldsorganisaties.

 

In gesprek met... Caroline Copers

Een moderne vakbond heeft oog voor maatschappelijke ontwikkelingen. Dat betekent dat we als ABVV aandacht hebben voor grote ontwikkelingen als digitalisering, robotisering of klimaatverandering. Een moderne vakbond heeft ook oog voor maatschappelijke ontwikkelingen die nieuwe groepen mensen raken. Denk maar aan ons verzet tegen sociale dumping, of tegen de uitbuiting van Deliveroo-koeriers.

De ontwikkeling rond eenoudergezinnen is ook zo’n ontwikkeling waar we oog voor moeten hebben. Vandaag zijn 14.2% van de Vlaamse gezinnen eenoudergezinnen. Samen zorgen ze voor 180.000 kinderen. Een nieuw fenomeen, zou je kunnen zeggen, maar dan wel een dat al enkele decennia aan het groeien is. En helaas niet ten goede.

Zo kan het merendeel van de eenoudergezinnen niet anders dan voltijds werken om de eindjes aan elkaar te knopen; het leven, zeker met kinderen, is er de afgelopen jaren allerminst goedkoper op geworden. Voltijds werken met kinderen, dat betekent goochelen met vakantiedagen, uren en opvangtijden. Voltijds werken als eenouder betekent ook alleen oplossingen zoeken voor schoolvakanties, alleen geld sparen voor huur of afbetaling, alleen opdraaien voor een huishouden.

Wie als eenouder van een uitkering leeft, moet nog harder tegen de bierkaai vechten. Financieel, maar ook tegen het onbegrip van de heersende politiek en sommige instellingen, die niet (willen) begrijpen dat de armoedeval voor alleenstaande ouders nog veel harder dichtklapt dan voor anderen. Of die niet willen zien dat de verplichting om een job te aanvaarden op 60 kilometer van de woning voor een werkloze eenouder een onoverkomelijke drempel is.

Eenoudergezinnen hebben een groter risico op sociaal isolement en moeten vaker dan anderen rondkomen met een inkomen onder de armoedegrens (20% tegen 5% bij andere gezinnen). Eenoudergezinnen worden 2,4 keer per week geconfronteerd met een conflict tussen arbeid en gezin, bij tweeverdieners is dat 1,5. Eenoudergezinnen in een ploegenstelsel hebben daar meer problemen mee dan ploegwerkers met een partner. En eenoudergezinnen hebben tenslotte de laagste score werkbaar werk van alle gezinsvormen.

Helaas merken we dat de wetgever soms minder vlot op veranderingen inspeelt, toch als het over eenoudergezinnen gaat. Zo merken we dat te veel van onze wetgeving op oude leest is geschoeid, met enkel het klassieke gezin in het achterhoofd. Dat zorgt er voor dat instrumenten, al dan niet goed bedoeld, ofwel de eenouders niet bereiken, ofwel hen net extra hard treffen.

Of het nu over onachtzaamheid gaat of een bewuste keuze, wij vinden dat het niet de bedoeling mag zijn van wetgeving om het bepaalde groepen extra moeilijk te maken. Daarom pleiten we er als Vlaams ABVV voor om bij nieuwe wetgeving in het vervolg bijzonder goed op te letten dat eenoudergezinnen NIET geraakt worden, maar dat ze in tegendeel een springplankje krijgen naar beter. Wij vragen daarvoor [met een nieuw dossier dato ogende week publiek zal gemzakt worden] de invoering van een eenoudertoets, waarin we – net als bij de armoedetoets - op voorhand kijken wat de negatieve gevolgen van wetgeving voor deze groep zouden kunnen zijn en kunnen bijsturen.

Tenzij we willen doorgaan om 14,2% van onze gezinnen telkens weer met een extra hindernis op te zadelen. Nee, dank u. Niet met onze vakbond.

Caroline Copers

Algemeen secretaris Vlaams ABVV