In gesprek met ... Wim Careel.

Vandaag zijn de regeringsmaatregelen inzake ‘langer werken’ voor iedereen duidelijk. De nationale cao’s over SWT en de KB’s over de ‘aangepaste beschikbaarheid’ werden nog voor het ingaan van de zomer ondertekend. Het recht op uitkeringen bij tijdskrediet en landingsbanen is verstrengd. En dat we binnenkort later op (vervroegd) pensioen kunnen, dat weet ook iedereen.

Twee historische betogingen hebben dit niet kunnen verhinderen. Maar ze hebben de impact van deze asociale maatregelen toch enigszins verzacht, zij het enkel op korte termijn. Voor Michel 1 mocht het allemaal nog een stuk harder en sneller.

Zo zijn we in de situatie beland dat vanaf 2020 een 59-jarige metaalarbeider die wordt ontslagen in het kader van een herstructurering, geen aanspraak meer kan maken op SWT. Hij wordt een gewone werkloze (met werkloosheidsuitkering maar zonder bedrijfstoeslag). Bovendien moet hij tot zijn 65 jaar beschikbaar blijven voor de arbeidsmarkt. Dat is een mooie besparing voor de werkgever, maar of onze 59-jarige metaalarbeider daardoor langer aan de slag zal blijven (in een nieuwe job) is een andere vraag.

Om de bittere pil van het langer werken iets verteerbaarder te maken, heeft Kris Peeters het de laatste tijd voortdurend over ‘werkbaar werk’. In juni werd hierover een sterk gemediatiseerde rondetafelconferentie georganiseerd. De regering zou samen met de sociale partners en diverse experts nadenken over maatregelen om het werk ‘werkbaarder’ te maken. Peeters’ reactie achteraf (“Ongelooflijk hoe dit thema leeft bij de mensen!”) was redelijk pijnlijk. De bedoeling is wel dat er nog voor het jaareinde concrete engagementen komen vanuit het sociaal overleg.

Naar die concrete engagementen zijn we heel benieuwd. Aangezien het duidelijk is dat werkbaar werk niet hetzelfde betekent voor werknemers als voor werkgevers. Voor ons primeren kwaliteitsvolle jobs en flexibiliteit op maat van de werknemer: goede afstemming werk-privé, landingsbanen, thematische verloven, ... . Terwijl de VBO’s en VOKA’s van deze wereld al luidop dromen van soepelere uitzendarbeid, goedkopere overuren, afbouw van verlofstelsels en van uurroosters die worden gedicteerd door productiepieken en –dalen (het privéleven van een werknemer is in deze van ondergeschikt belang).

Nog een geluk dat onze delegees zich elke dag inzetten om het werk voor hun collega’s beter, veiliger en boeiender te maken. Dat gebeurt allemaal ver weg van de schijnwerpers. Maar het is wel daar dat het moet gebeuren, in de bedrijven. Hopelijk zorgen de ‘concrete engagementen’ van de sociale partners ervoor dat werken rond ‘werkbaar werk’ een sterke stimulans krijgt. Het is alvast een belangrijk thema om op in te zetten in de aanloop naar de sociale verkiezingen in mei 2016.

Wim Careel
Vormingswerker ABVV-Metaal

 

Andere blogs over werkbaar werk:

Het simpele recept voor langer werken mét goesting

De ene job is de andere niet

Asociale regeringsmaatregelen counteren met cao 104

Van werkbaar werk naar werkbare loopbanen

De toekomst van werk: blijheid of vrijheid?

Voor werkbaar werk door werkzekerheid

Werkbaar werk: dé syndicale uitdaging

 

Andere blogs van Wim:

Waarom een mening spuien over de taxshift best gebeurt met kennis van zaken

Maak werk van werkbaar werk!